Το φαινόμενο είναι γνωστό. Όλες οι κοινωνικές υπηρεσίες (ΟΑΕΔ, Εργατική Κατοικία, Εστία κτλ) εδώ και χρόνια ουσιαστικά λειτουργούν για να εξυπηρετούν ξένους και όχι τους Έλληνες πολίτες. Το σύστημα έχει πλέον ξοφλήσει μέσα σε ένα κλίμα αδιαφορίας, κατασπατάλησης πόρων, αλλά κυρίως έλλειψης πολιτικών για την προστασία των Ελλήνων. Ας μην ξεχνάμε ότι όλοι αυτοί οι Οργανισμοί επιχορηγούνται από τον κρατικό προϋπολογισμό, δηλαδή στην συντριπτική τους πλειοψηφία από τους Έλληνες μισθοσυντήρητους μέσω της άγριας φορολόγησης τους.
Οι Δήμοι είναι μια άλλη πικρή ιστορία αποτυχίας του συστήματος. Και εκεί οι Έλληνες συνεισφέρουν το συντριπτικά μεγαλύτερο ποσοστό των πόρων τους μέσα από διαρκώς αυξανόμενους φόρους και ελάχιστα ανταποδοτικά τέλη. Οι αλλοδαποί σχεδόν πάντα εξαιρούνται από τις εισφορές είτε επειδή παραμένουν στο ημίφως της θεσμοθετημένης "ημιπαράνομης παραμονής" είτε επειδή συστηματικά δηλώνουν χαμηλά εισοδήματα. Έτσι βγαίνουν εκτός των εισοδηματικών ορίων του νόμου διατηρώντας όμως ταυτόχρονα τα "μαύρα" εισοδήματα τους ανέπαφα. Στην Ελλάδα της κρίσης η ανασφάλιστη εργασία και το παρεμπόριο οργιάζουν παίρνοντας πρωτοφανείς διαστάσεις στον χώρο των λαθρομεταναστών.



